Dworzec Wschodni

0

Powstanie Dworca Wschodniego wiąże się z budową Kolei Warszawsko-Terespolskiej, w ramach której w roku 1866 oddano do użytku Dworzec Terespolski (zwany także Dworcem Brzeskim), położony mniej więcej w połowie drogi między obecnym dworcem a ul. Targową.

Dworzec obsługiwał głównie pociągi jadące w kierunku Brześcia i Lublina. Jako jeden z nielicznych warszawskich dworców uniknął w 1915 roku większych zniszczeń ze strony wycofujących się wojsk rosyjskich.

Podczas przebudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego rozpoczętej w 1919 roku dworzec został przebudowany i od roku 1933 stał się elementem warszawskiej linii średnicowej.

W pierwszych dniach września 1939 roku dworzec był wielokrotnie bombardowany, wielu ewakuujących się mieszkańców Warszawy zostało rannych. Pomoc niosły im warszawskie harcerki i uczennice, z których część zginęła w kolejnych bombardowaniach. Ich pamięci poświęcony jest głaz ustawiony naprzeciwko jednego z wejść do dworca od strony ul. Kijowskiej. Piszemy o tym tutaj Bohaterskie harcerki

W 1944 roku dotychczasowy budynek został zniszczony. Po wojnie, w ramach przebudowy Pragi w 1969 roku, oddano do użytku nowy dworzec zaprojektowany przez polskiego architekta Arseniusza Romanowicza, przesunięty na wschód o kilkaset metrów.

Przez kilka lat, aż do wybudowania Dworca Centralnego, Dworzec Wschodni był najnowocześniejszą i najbardziej reprezentacyjną budowlą tego typu w Warszawie, jednak wiele lat zaniedbania i braku remontów spowodowało, że obecnie znajduje się on w bardzo złym stanie.

Przekaż dalej

Dodaj komentarz